Samen kunstwerkje maken

Samen kunstwerkje maken

Door Anna Beukenhorst. 

Is het mogelijk om met een goedkope camera en een minderjarige cast en crew een geslaagde soap maken? Een groep leerlingen van het Stedelijk Gymnasium Leiden heeft het bewezen. Samen maakten ze vier afleveringen van de schoolsoap Terug naar Gister. De nieuwste aflevering is een maand na plaatsing al ruim 4000 keer bekeken.

“Zelfs de titelsong is door jongeren gemaakt,” vertelt Jurriaan Kamps (16). Sinds een half jaar is hij regisseur van de soap en regelt hij de cast, crew en montage. Dat jongeren flexibel en enthousiast zijn, vindt hij een groot voordeel. “Volwassenen beperken de creativiteit omdat ze overal al vaststaande ideeën over hebben.”

In 2007 bedacht zesdeklasser Jimmy van de Water het script voor een schoolsoap. Met een groep klasgenoten ging hij aan de slag en de eerste aflevering was een groot succes. Toen Van de Water van school ging, werd Kamps zijn opvolger. Hij had al ervaring; in 2004 was hij een maand lang presentator van Villa Achterwerk. “Een hele leuke ervaring,” zegt hij zelf. Als presentator kon hij alleen geen invloed uitoefenen op het camerawerk. Dat vond hij jammer en hij besefte dat hij liever zelf de touwtjes in handen had. Toen Van de Water hem vroeg om zijn rol als producent over te nemen, greep hij zijn kans.

Inmiddels is de vijfde aflevering op komst. Twee keer per week zijn er opnames, daarnaast stopt Kamps nog veel tijd in de montage. Hij geniet ervan. “De cast- en crewleden zijn gezellig en we maken veel lol,” benadrukt hij. “We filmen liever drie uur met wat lol tussendoor, dan alles efficiënt in een uurtje.”

Omdat de scholieren alles zelf doen, van script tot promotie en van figuranten tot montage, zijn er veel mensen nodig. “Het is belangrijk dat ik het overzicht heb,” zegt Kamps. Dat geldt vooral tijdens de opnames. Om te zorgen dat die goed verlopen, regelt Kamps veel van tevoren. Met regieassistente Didi van Wetten bepaalt hij waar, wanneer en met wie bepaalde scènes worden opgenomen. Maar ook over de technische aspecten van het filmen moet worden nagedacht. “Op de set gebeuren vaak onverwachtse dingen. Als je dan ook nog moet nadenken over de camera-instellingen, kost dat te veel tijd en aandacht.”

Toch gaat er soms wat mis. Een kapotte tape zorgde er eens voor dat het resultaat van twee uur filmen alleen een blauwe streep was. Een andere keer bleek achteraf dat er geen geluid was opgenomen.

Gelukkig leert Kamps van zijn fouten. Bij het filmen checkt hij altijd of de camera en de microfoons werken. Ook bij het kopen van materiaal denkt hij na een paar miskopen beter na. “Je leert het meest uit de praktijk. Dingen als monteren, omgaan met acteurs of goede filmlocaties vinden, kan je niet uit boekjes halen.”

Het allerleukste moment is als de aflevering af is. “Dan heb ik echt het gevoel dat we met z’n allen een kunstwerkje hebben gemaakt,” zegt Kamps. “Als mensen het er op hyves of in de pauze over hebben, dat is gewoon zo gaaf.”

Jongens, Concentratie, Opname!

Dat de naam Terug naar Gister doet denken aan het bekende Onderweg naar Morgen is geen toeval. Ook Terug naar Gister is een soap, maar dan helemaal gemaakt door leerlingen van het Stedelijk Gymnasium Leiden. Op zondag en dinsdagmiddag rukken cast- en crewleden uit om te gaan ‘draaien’. Vandaag heeft de groep zich in het huis van regisseur Jurriaan Kamps (16) verzameld, waar een laatste repetitie plaatsvindt.

“Hoe kan ik me hier in de keuken nou inleven in mijn rol?” vraagt Mees Kalf verontwaardigd. Met zijn tegenspeler Francesco Falcone oefent hij nog even gauw zijn tekst. Regie-assistente Didi van Wetten geeft nog wat laatste aanwijzingen. Een kamer verder zit een aantal jongens aan het computerscherm gekluisterd. Ze beoordelen eerder opgenomen beelden. Kamps: “Dit zijn echt hele mooie shots geworden, alleen jammer dat ze een beetje donker zijn.”

Kay Lindhout speelde vorig jaar in Terug naar Gister de rol van scholier Brian Santana. Inmiddels is hij van school af en doet hij een filmopleiding. Hij is de enige niet-scholier. Het maken van een eigen schoolsoap vond hij zo leuk, dat hij nog altijd terugkomt voor het camerawerk. Hard werken wordt namelijk gecombineerd met gezelligheid. “De acteurs en crewleden nemen het heel serieus. Ze oefenen hun tekst, ze zijn enthousiast en komen vaak in hun vrije tijd bij elkaar om op te nemen. Samen zorgen we voor een leuke productieve sfeer, maar ondertussen hebben we vooral veel lol.”

Als de camera’s zijn ingesteld, vertrekt de groep naar de stad voor de opname. Nu begint de chaos pas goed. Kamps geeft de bevelen: “Lucas, stel de geluidsapparatuur even in. Djai, kan jij even repeteren?” en dan tegen de groep “Jongens, proefdraaien!” Tijd voor het echte werk: de acteurs en cameramannen breken hun gesprek over uitgaan en de Nieuwjaarsduik af. “Jongens, concentratie! Opname in vijf, vier, drie – Kay, loopt de camera? – Jacco, kom op met het clapboard – twee, één ACTIE!” Het is een kleine scène, in de soap nog geen 40 seconden, maar hij wordt meer dan twintig keer over gedaan. Een paar keer schieten de acteurs in de lach of komen er auto’s of mensen met luidruchtige rolkoffers langs. Ondertussen experimenteren cameramannen met draaihoeken en belichting. Anderhalf uur later is regisseur Jurriaan Kamps eindelijk tevreden. “Kom op jongens, ik heb trek in patat. We gaan een documentaire over de McDonalds maken!”